Masoud Darabi

پژوهش حاضر با هدف نقش هوش مصنوعی در مدیریت بحران‌های ورزشی: مطالعه تطبیقی بین باشگاه‌های ایران و عراق با تأکید بر راهبردهای پیشگیرانه انجام شد. پژوهش حاضر با رویکرد ترکیبی کیفی-کمی طراحی شده است. در بخش کیفی، داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۱۶ نفر از خبرگان و نخبگان حوزه ورزش و فناوری اطلاعات جمع‌آوری و با تحلیل مضمون مورد بررسی قرار گرفت. بخش کمی با استفاده از روش دلفی فازی به اولویت‌بندی و سنجش اهمیت عوامل شناسایی‌شده پرداخت. جامعه آماری شامل مدیران ورزشی، مربیان، متخصصان هوش مصنوعی و پژوهشگران دانشگاهی بود، و معیارهای ورود شرکت‌کنندگان بر اساس سابقه کاری، تحصیلات و تجربه عملی تعیین شد. ابزار جمع‌آوری داده‌ها در بخش کیفی مصاحبه و در بخش کمی پرسشنامه‌های دلفی فازی بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل مضمون و دلفی فازی انجام شد، و روایی و پایایی پژوهش از طریق بازبینی سوالات توسط خبرگان، کدگذاری مستقل و محاسبه اختلاف میانگین در دلفی فازی تضمین گردید. این روش‌شناسی، چارچوبی جامع و دقیق برای دستیابی به یافته‌های معتبر فراهم می‌کند. نتایج نشان داد هوش مصنوعی در ایران و عراق برای مدیریت بحران‌ها استفاده می‌شود، با تأکید بر تصمیم‌گیری داده‌محور در ایران و آموزش مربیان در عراق، و چالش‌های مشترک افزایش اعتماد و هماهنگی نهادی. تحلیل داده‌های متنوع با روش‌های پیشرفته در هر دو کشور انجام می‌شود، اما شفافیت داده‌ها و حمایت دولتی در ایران، و محدودیت‌های فناوری و نیاز به همکاری بین‌المللی در عراق، از نکات کلیدی هستند. ایران بر بهبود رفتار مدیران و مدیریت بار تمرینی، و عراق بر واکنش سریع به بحران‌های امنیتی و کنترل شایعات تأکید دارد، با تأکید بر حمایت دولتی و ارتقای فرهنگ پذیرش فناوری در هر دو کشور. منابع انسانی متخصص، انگیزه مدیران، و زیرساخت فناورانه، تسهیل‌گرهای کلیدی در مدیریت بحران‌های ورزشی با هوش مصنوعی در هر دو کشور هستند. مقاومت فرهنگی، کمبود آموزش، و چالش‌های فنی و بودجه‌ای، بازدارنده‌های اصلی در استفاده از هوش مصنوعی در مدیریت بحران‌های ورزشی در ایران و عراق هستند. هوش مصنوعی پتانسیل بالایی برای تحول در مدیریت و پیشگیری از بحران‌های ورزشی در ایران و عراق دارد. در هر دو کشور، استفاده از سامانه‌های تحلیلی، داشبوردهای هوشمند و ابزارهای پایش امنیتی، گام‌های مهمی در شناسایی زودهنگام و واکنش به بحران‌ها برداشته است. با این حال، موفقیت کامل این فناوری به رفع چالش‌های مشترک مانند مقاومت فرهنگی، کمبود آموزش تخصصی، و محدودیت‌های فنی و بودجه‌ای بستگی دارد. تقویت اعتماد به فناوری، ارتقای فرهنگ پذیرش نوآوری، و بهبود سیاست‌گذاری‌ها و زیرساخت‌ها، همراه با همکاری‌های منطقه‌ای و بین‌المللی، می‌توانند به تحقق کامل پتانسیل هوش مصنوعی در مدیریت بحران‌های ورزشی کمک کنند.